Ut ultricies imperdiet sodales. Aliquam fringilla aliquam ex sit amet elementum. Proin bibendum sollicitudin feugiat. Curabitur ut egestas justo, vitae molestie ante. Integer magna purus.
این بار عروسکها، به یاری هنرمندای چون مژده دانش پژوه، هدی عظیمی، هاله پارسازادگان، نازنین عباسی، مقداد ساداتی، مهرنوش رمضان نیا، سارا حسینی، صبا ایمانی، مرجان فروغی، آزاده بیات، هلیا قره گزلو، مهسا حکاک خادم، علی رفیع، فرزانه قاسمی و… روای داستان زندگی نوش آفرین انصاری شدهاند
صدای خشک باز وبسته شدن صندوق پست خالی، دو چیز را به ذهن من می آورد. صدای کشیدن گلنگدن کلاشینکف وقتی سربازها به سوی مردم معترض شلیک می کردند وصدای بازوبسته شدن دریچه کوچک درآهنی سلول شماره ۲۵ بند ۲۰۹ زندان اوین، وقتی زندانبان سرک میکشید ومی گفت که کس دیگری درتوالت بند است. یعنی زندانی هنوز بایدازفشارمثانه مثل ماربه خود می پیچید.
ضبط صوت مقوایی، کاردستی نازنین دیهیمی زندانی بند زنان اوین دوهفته بعد از مرگ او به دستم رسید.
نازنین دیهیمی هنگام مرگ فقط ۲۹ سال داشت.
نمایشگاه «از اوین با عشق» برای اعلام موجودیت «موزه جنبش زنان ایران» در ماه مارس به مناسبت روزجهانی زن، در خانه بشریت شهر لاهه برگزار شد. این نمایشگاه دستسازهای زنانی را به نمایش گذاشته بود که طی ده سال گذشته در زندان اوین بودند.
از نهم مارس، شهر لاهه هلند برای یکماه میزبان آثار دستساز زنان زندانی در اوین است. اتاقی نزدیک به ۴۰ متر که دورتادورش پر شده است از عروسک، تابلو، کیف و یک ضبطصوت مقوایی. پرندهای که از «جنگ» به «صلح» پر میکشد، کوسنها و رومیزیهایی که دستدوزی شدهاند. آثار زنان زندانی در نمایشگاهی با عنوان «از اوین با عشق» قرار است پیامآور «زنانگی» و «مادرانگی» آنها در تنهایی و سکوت حبس باشد.
جمعه ۹ ماه مارس ۲۰۱۸ برابر با ۱۸ اسفند ۱۳۹۶، موزهای از کارهای دستی زنان زندانی سیاسی و عقیدتی در زندان اوین در شهر لاهه هلند با نام «از اوین با عشق» افتتاح شد. در مراسم افتتاحیه این موزه – نمایشگاه چهرههای برجستهای از زنان اروپایی و ایرانی شرکت داشتند.
نمایشگاهی از کارهای دستی زندانیان سیاسی زن که در ۱۰ سال گذشته در زندان اوین بودهاند در شهر لاهه هلند برپا شده است. شیرین عبادی و پرستو فروهر از جمله سخنرانان این مراسم بودند.
پرستو فروهر - نمایشگاهی که امروز ما به گشایش آن آمدهایم قدم نخست، زیبا و کوچکیست به سوی یک ایده و آرزوی بزرگ: ساختن موزهای که بازنمای جنبش زنان ایران باشد.
هدایایی که زنان زندانی سیاسی و عقیدتی بند عمومی باعشق و فداکاری به موزه زنان هدیه کرده اند حاصل دسترنج آنان است که به هزینه شخصی خود و خانواده هایشان تهیه شده است. تعدادی از این زنان هنوز در زندان اوین به سر می برند.
